Διαλέξεις «ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ» - Π. Βασιλειάδης

Η κατεύθυνση «Κλινική Ψυχολογία» του Π.Μ.Σ. «Κλινική Ψυχολογία και Νευροψυχολογία» διοργανώνει μια σειρά 6 διαλέξεων με θέμα «ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ». Οι διαλέξεις θα δοθούν από τον κ. Παύλο Βασιλειάδη, ψυχίατρο/εικαστικό, Διδάκτωρ Α.Π.Θ.. Θα γίνονται κάθε

Δευτέρα 10:00-12:00, στην αίθουσα 114 του παλαιού κτιρίου της Φ.Σ., αρχής γενομένης από την Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2018 και θα είναι ανοιχτές για τους μεταπτυχιακούς φοιτητές όλων των κατευθύνσεων και όλων των Π.Μ.Σ. του Τμήματος Ψυχολογίας.

Α ΕΝΟΤΗΤΑ : «Τέχνη και Ψύχωση» (ART BRUT/ OUTSIDER ART) 

Οι αλλαγές και γεγονότα στο τέλος του 19ου και αρχές του 20ού αιώνα, τόσο στην ψυχιατρική όσο και στην τέχνη, ήταν καταλυτικές όσο αφορά στην ανακάλυψη και αποδοχή της τέχνης των ατόμων με βαριές ψυχικές διαταραχές και στη συνέχεια στην επιρροή της στη μοντέρνα τέχνη τον 20ο αιώνα. Ο ενθουσιασμός που ακολούθησε την ανακάλυψη αυτού του καινούργιου είδους τέχνης οδήγησε στη δημιουργία μεγάλων συλλογών και στην ίδρυση μουσείων, όπως αυτά της συλλογής Prinzhorn (Χαϊδελβέργη), της Art Brut (Λοζάνη), του Gugging (Βιέννη) και άλλων πολλών.  Συζητιέται επίσης η επίδραση που είχε η ιδέα και το φαινόμενο της τρέλας στο έργο μεγάλων καλλιτεχνών, από την Αναγέννηση μέχρι και σήμερα, όπως και οι επιπτώσεις της ψύχωσης στο έργο γνωστών καλλιτεχνών, που μπορεί να είναι ποικίλες, δηλαδή από το να μην επηρεάσει καθόλου το έργο τους, να αλλάξει την ικανότητά τους να εκφράζονται,  μέχρι το να έχει ακόμα και ευοδωτική επίδραση στο έργο τους. Το τελευταίο αφορά στο φαινόμενο της «δημιουργικής ψύχωσης» και εκφράζεται απλά με τα λόγια του ίδιου του V. Gogh: «Η τέχνη είναι ζηλιάρα, δεν θέλει η αρρώστια να έχει το προβάδισμα». Η δημιουργική αυτή διεργασία φαίνεται παράλληλα “να ενεργοποιεί βαθύτερα επίπεδα δημιουργικότητας” (L.Navratil 2004) και έτσι να λειτουργεί ‘αυτοθεραπευτικά’, μέσα από την προσωπική ζωγραφική τους έκφραση. Τέλος περιγράφονται οι δραστηριότητες της Μονάδας Πολιτιστικής Επικοινωνίας του ΨΝΘ τα τελευταία 25 χρόνια.

Β ΕΝΟΤΗΤΑ: «Ψυχικό τραύμα και τέχνη / το σύμπτωμα ως τέχνη»

Η παρουσίαση αυτή αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια  διερεύνησης, για το πώς τα τραυματικά απωθημένα βιώματα καλλιτεχνών εμφανίζονται αργότερα στο έργο τους. Oι ζωγράφοι που περιγράφονται, και που η δουλειά τους παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, εμφανή κι επαναλαμβανόμενα, είχαν στην παιδική τους ηλικία σημαντικές τραυματικές εμπειρίες (Miro, Dali, De Kooning κλπ). Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια συσχέτιση των τότε γεγονότων με το έργο τους αργότερα, δηλαδή υπάρχουν «ίχνη» των τότε γεγονότων, τα οποία εμφανίζονται μετουσιωμένα και μορφοποιημένα μέσα από ασυνείδητες διεργασίες στο έργο τους. Σε πολλούς ζωγράφους μπορούμε επίσης να δούμε ότι το σύμπτωμα τους αλλά ακόμη και το παραλήρημα τους αποτελoύν τον πυρήνα για την δημιουργία τους (Kusama,L.Wain κλπ)

 

Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.